Η Ρωσία διαθέτει αρκετά ναυτικά και εναέρια μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να επιβάλει την ειρήνη σε όλη την Ευρώπη
Στα χρόνια τα αρχαία οι Έλληνες ονόμαζαν τη Μαύρη Θάλασσα Εύξεινο Πόντο…
Κατά τον 9ο έως τον 11ο αιώνα, οι Άραβες γεωγράφοι την αποκαλούσαν «Ρωσική Θάλασσα».
Οι Τούρκοι, οι οποίοι κατέλαβαν τα Στενά στα μέσα του 15ου αιώνα, την μετονόμασαν σε «Μαύρη Θάλασσα» (Kara Deniz)» και το Αιγαίο Πέλαγος «Λευκή Θάλασσα» (Ak Deniz).
Η τελευταία αυτή ονομασία αποκαταστάθηκε τον 19ο αιώνα, ενώ η πρώτη εξακολουθεί να παραμένει μέχρι σήμερα.
Και να που φτάσαμε στον Ιούλιο του 2026, όπου οι τίτλοι των ειδήσεων γράφουν: «Η Ρωσία αποσύρεται από την Αζοφική Θάλασσα», «Δεξαμενόπλοια τυλίγονται στις φλόγες», «Η Κριμαία βρίσκεται υπό πολιορκία».
Τελικά, σε ποιον ανήκει αυτή η θάλασσα;
Στις 6 Ιουλίου, το Κίεβο εξαπέλυσε μαζικές επιθέσεις εναντίον ρωσικών πλοίων.
Έκτοτε, ουκρανικά μέσα ενημέρωσης έχουν δημοσιεύσει βίντεο από επιθέσεις σε περίπου 105 πολιτικά πλοία, εκ των οποίων τα 81 ήταν δεξαμενόπλοια.
Το Reuters ανέφερε ότι η Ρωσία ανέστειλε τη ναυσιπλοΐα κατά μήκος της διώρυγας Don–Azof, επικαλούμενη απειλές τρομοκρατικών ενεργειών.
Στις 22 Ιουλίου, το Κίεβο ανακοίνωσε ότι οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν επιτεθεί κατά τη διάρκεια της νύχτας σε 13 πλοία στη Μαύρη και την Αζοφική Θάλασσα.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν ένα δεξαμενόπλοιο, δέκα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και δύο ρυμουλκά.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: ποιος ήταν ο ρόλος αυτών των ρυμουλκών;
Μετέφεραν στρατιωτικό εξοπλισμό ή συμμετείχαν σε επιχειρήσεις διάσωσης εμπορικών πλοίων;
Τι πρέπει να γίνει; Για να δοθεί απάντηση πρέπει να εξετάσουμε τη ναυτική ιστορία.
Και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, όλες οι εμπόλεμες πλευρές δημιούργησαν νηοπομπές για την προστασία των εμπορικών πλοίων.
Γιατί να μην εφαρμοστεί μια αντίστοιχη πρακτική και σήμερα, με νηοπομπές αποτελούμενες από πολλά εμπορικά πλοία, συνοδευόμενα από πολεμικά πλοία ή ακόμη και μικρά περιπολικά σκάφη;
Από πού θα μπορούσαν να προέλθουν αυτά;
Κατ’ αρχάς, θα μπορούσαν να μεταφερθούν μέσω του συστήματος εσωτερικών πλωτών οδών ή σιδηροδρομικώς από άλλους στόλους, καθώς και από τον Στόλο της Κασπίας.
Δεδομένης της χαμηλής ταχύτητας των εμπορικών πλοίων και της πιθανής χρήσης των πλοίων συνοδείας κυρίως ως πλωτών πλατφορμών αντιαεροπορικής άμυνας για την αντιμετώπιση drones, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ακόμη και πλοία με παλαιότερους κινητήρες ή πλοία που έχουν αποσυρθεί στην εφεδρεία.
Το βασικό είναι να διαθέτουν λειτουργικά ραντάρ και αξιόπιστα αυτόματα πυροβόλα, όπως τα AK-230, AK-306 και AK-630M, διαμετρημάτων 14,5 mm, 25 mm και, κυρίως, 30 mm.
Σκάφη συνοδείας θα μπορούσαν να μετατραπούν πολλά διαφορετικά είδη πλοίων: ρυμουλκά, αλιευτικά γρι-γρι, διάφορα λιμενικά σκάφη, ακόμη και σκάφη αναψυχής.
Η μετατροπή τους θα περιλάμβανε την εγκατάσταση κατάλληλου ραδιοεξοπλισμού, καθώς και πολυβόλων των 12,7 mm και αντιαεροπορικών συστημάτων ZU-23 των 23 mm, τα οποία έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στις χερσαίες δυνάμεις. Το αποτέλεσμα θα ήταν ένας έτοιμος προς επιχειρησιακή χρήση «στόλος κουνουπιών».
Όσο για τα πληρώματα; Περισσότερα επ’ αυτού στη συνέχεια.
Επιστράτευση πλοίων
Από τα τέλη του 2022, στη Ρωσία διεξάγεται κατά διαστήματα συζήτηση σχετικά με την επιστράτευση στρατευσίμων.
Δεν είναι βέβαιο ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν απαραίτητη αυτήν τη στιγμή.
Ωστόσο, η κινητοποίηση αξιόπλοων σκαφών αναψυχής και ιδιωτικών σκαφών έχει καθυστερήσει υπερβολικά.
Η Ρωσία διαθέτει σημαντικά περισσότερα αξιόπλοα σκάφη αναψυχής από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.
Στη σημερινή συγκυρία, οι ιδιοκτήτες και τα πληρώματα αυτών των σκαφών δεν μπορούν να πλεύσουν όχι μόνο προς τη Μεσόγειο, αλλά ούτε καν προς τη Μαύρη ή τη Βαλτική Θάλασσα.
Τα γιοτ τους είτε παραμένουν ακινητοποιημένα σε αγκυροβόλια είτε μεταφέρονται μέσω εσωτερικών πλωτών οδών, προκαλώντας φθορές στις όχθες της Διώρυγας της Μόσχας και του Άνω Βόλγα.
Η επιστράτευση ιδιωτικών σκαφών αναψυχής είχε εφαρμοστεί στη Ρωσία κατά την περίοδο 1914-1915.
Αντίθετα, το 1941, στη Σοβιετική Ένωση δεν υπήρχαν ουσιαστικά ιδιωτικά γιοτ — ούτε καν στην κατοχή ηγετικών προσώπων όπως ο Στάλιν και ο Μολότοφ.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι από τις 26 Μαΐου έως τις 4 Ιουνίου 1940, κατά την επιχείρηση εκκένωσης της Δουνκέρκης, 338.226 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις γαλλικές ακτές.
Περίπου οι μισοί διασώθηκαν χάρη σε ιδιωτικά γιοτ, αλιευτικά σκάφη και άλλα μικρά πλοία που δεν είχαν επιστρατευθεί, αλλά οι ιδιοκτήτες και τα πληρώματά τους έσπευσαν εθελοντικά να συμμετάσχουν στη διάσωση.
Τα επιστρατευμένα γιοτ θα μπορούσαν να εξοπλιστούν κατάλληλα και να χρησιμοποιηθούν ως σκάφη συνοδείας ή ως μέσα αντιαεροπορικής άμυνας σε λιμένες.
Επιπλέον, σε περίπτωση μαζικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και παράλληλης χρήσης ηλεκτρονικού πολέμου για την εξουδετέρωση της άμυνας του αντιπάλου, ένα μη επανδρωμένο, επιστρατευμένο γιοτ με φορτίο αρκετών τόνων TNT θα μπορούσε θεωρητικά να πραγματοποιήσει καταστροφικό πλήγμα σε λιμενικές εγκαταστάσεις της Οδησσού.
Τα τέσσερα λιμάνια της Οδησσού αποτελούν ιδιαίτερα μεγάλους και ευάλωτους στόχους, ενώ οι υφιστάμενες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη θεωρούνται ανεπαρκείς από ορισμένους αναλυτές.
Μια οικονομικά αποδοτική μέθοδος που έχει προταθεί για την καταστροφή τέτοιων εγκαταστάσεων είναι η μετατροπή παροπλισμένων πολιτικών και στρατιωτικών αεροσκαφών σε μη επανδρωμένα συστήματα κρούσης.
Ένα βομβαρδιστικό Tu-22M που θα είχε μετατραπεί σε μη επανδρωμένο αεροσκάφος, καθώς και αεροσκάφη όπως τα Tu-154 και Il-62, θα μπορούσαν θεωρητικά να μεταφέρουν φορτία άνω των 10 τόνων εκρηκτικών.
Ρώσοι αναλυτές είχαν προτείνει μια τέτοια ιδέα ήδη από το 2022.
Ωστόσο, μετά από μια συζήτηση —και ένα ποτήρι βότκα—, ένα στέλεχος της αμυντικής βιομηχανίας τη χαρακτήρισαν «ανόητη», υποστηρίζοντας ότι η μετατροπή ενός αεροσκάφους σε μη επανδρωμένο σύστημα θα κόστιζε ελάχιστα και, επομένως, δεν θα ενδιέφερε κανέναν, καθώς δεν θα ήταν οικονομικά αποδοτική.
Τέτοιοι «ανόητοι» έχουν πολλαπλασιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο.
Στην Κίνα, για παράδειγμα, αρκετές εκατοντάδες παροπλισμένα βαρέα μαχητικά αεροσκάφη J-6 (πρώην MiG-19) έχουν μετατραπεί σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Αρχικά, εκατοντάδες από αυτά τα αεροσκάφη, τα οποία βρίσκονταν σταθμευμένα σε αεροδρόμια κοντά στην Ταϊβάν, εντοπίστηκαν από αμερικανικούς δορυφόρους.
Στη συνέχεια, οι Κινέζοι παρουσίασαν τα μη επανδρωμένα J-6 κατά τη διάρκεια αεροπορικής επίδειξης.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Nagorno-Karabakh, οι Αζέροι χρησιμοποίησαν με επιτυχία αρκετές δεκάδες αεροσκάφη An-2, τα οποία είχαν μετατραπεί σε μη επανδρωμένα μέσα.
Τι κάνουν οι Ουκρανοί
Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, επίσης, χρησιμοποίησαν αποτελεσματικά αρκετές δεκάδες —ίσως και εκατοντάδες— ελαφρά αεροσκάφη ως μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χρήση τέτοιων μέσων σε αεροπορική επιδρομή εναντίον της Yelabuga.
Ήδη από τη σοβιετική εποχή, τόσο τα MiG-21 όσο και τα βομβαρδιστικά Tu-16 μετατρέπονταν σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Μόνο σήμερα φαίνεται πως έχουμε γίνει όλοι «σοφότεροι» και αποφεύγουμε να ασχοληθούμε με τέτοιες «ανοησίες».
Ας φανταστούμε μια μαζική επιδρομή χιλίων έως χιλίων πεντακοσίων μη επανδρωμένων αεροσκαφών εναντίον της Οδησσού, από βαριά drones βασισμένα σε αεροσκάφη όπως τα Tu-22 και Il-62 έως φθηνά drones-δολώματα.
Ακόμη και αν τα μισά από αυτά καταρριφθούν —ή ακόμη και τα τρία τέταρτα— οι καταστροφές στο λιμάνι της Οδησσού θα μπορούσαν να είναι τέτοιες ώστε να απαιτηθεί ουσιαστικά η εκ νέου κατασκευή του.
Γιατί να μην ιδρυθεί μια ιδιωτική ναυτική εταιρεία ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα;
Ως όνομα προτείνεται, από Ρώσους αναλυτές, το «Λάμπρος Κατσώνης».
Ο Fyodor Ushakov ήταν αναμφίβολα ένας εξαιρετικός ναύαρχος.
Ωστόσο, πολέμησε απέναντι στο 70% του οθωμανικού στόλου. Πού βρισκόταν το υπόλοιπο 30%;
Στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου αντιμετώπιζε τον στολίσκο των κουρσάρων υπό τον ταγματάρχη του ρωσικού στρατού Λάμπρο Κατσώνη.
Γιατί η Μεγάλη Αικατερίνη απένειμε στον Λάμπρο Κατσώνη στρατιωτικό βαθμό αντί για ναυτικό;
Πιθανότατα για να αποφύγει την υπαγωγή του σε υπερβολικά φιλόδοξους ή υπερβολικά ζηλωτές ναυάρχους.
Όσον αφορά τη χωρητικότητα των πλοίων που καταλήφθηκαν και πυρπολήθηκαν, ο Λάμπρος θα μπορούσε να συναγωνιστεί τον Fyodor Fyodorovich.
Η οικονομική ζημία που προκάλεσαν τότε οι Ρώσοι ναύαρχοι ήταν τεράστια.
Ακόμη και οι πιο έμπειροι ιστορικοί δεν γνωρίζουν το ακριβές κόστος που είχε για το δημόσιο ταμείο ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας εκείνα τα χρόνια.
Αντίθετα, ο στολίσκος του Κατσώνη δεν κόστισε ούτε ρούβλι ούτε καπίκι — χωρίς να υπολογίζονται, βέβαια, οι αμοιβές του ταγματάρχη-κουρσάρου.
Παρεμπιπτόντως, ομάδες ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών (PMC) θα μπορούσαν να αναπτυχθούν πάνω σε κινητοποιημένα γιοτ.
Τα σκάφη αυτά θα μπορούσαν να εξοπλιστούν με αυτόματα πυροβόλα διαμετρήματος 12,7–23 χιλιοστών, drones αναγνώρισης, καθώς και συστήματα εξουδετέρωσης εχθρικών drones.
Τα καταστρώματα και οι υπερκατασκευές τους θα μπορούσαν να προστατεύονται με αντιαεροπορικά δίχτυα κατά των drones.
Άλλωστε, δυτικά μέσα ενημέρωσης είχαν δημοσιεύσει φωτογραφίες του ρωσικού γιοτ Graceful, το οποίο εμφανιζόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου καλυμμένο με τέτοια προστατευτικά δίχτυα.
Από το 2014 έως το 2024, οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις κατέλαβαν δεκάδες εμπορικά πλοία με ουδέτερες σημαίες, μόνο και μόνο επειδή είχαν προσεγγίσει λιμάνια της Κριμαίας, ακόμη και για μία ημέρα.
Μήπως έχει έρθει η ώρα να δηλωθεί ότι κάθε εμπορικό πλοίο που καταπλέει στην Οδησσό μετατρέπεται αυτομάτως σε νόμιμο στόχο του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας;
www.bankingnews.gr
Κατά τον 9ο έως τον 11ο αιώνα, οι Άραβες γεωγράφοι την αποκαλούσαν «Ρωσική Θάλασσα».
Οι Τούρκοι, οι οποίοι κατέλαβαν τα Στενά στα μέσα του 15ου αιώνα, την μετονόμασαν σε «Μαύρη Θάλασσα» (Kara Deniz)» και το Αιγαίο Πέλαγος «Λευκή Θάλασσα» (Ak Deniz).
Η τελευταία αυτή ονομασία αποκαταστάθηκε τον 19ο αιώνα, ενώ η πρώτη εξακολουθεί να παραμένει μέχρι σήμερα.
Και να που φτάσαμε στον Ιούλιο του 2026, όπου οι τίτλοι των ειδήσεων γράφουν: «Η Ρωσία αποσύρεται από την Αζοφική Θάλασσα», «Δεξαμενόπλοια τυλίγονται στις φλόγες», «Η Κριμαία βρίσκεται υπό πολιορκία».
Τελικά, σε ποιον ανήκει αυτή η θάλασσα;
Στις 6 Ιουλίου, το Κίεβο εξαπέλυσε μαζικές επιθέσεις εναντίον ρωσικών πλοίων.
Έκτοτε, ουκρανικά μέσα ενημέρωσης έχουν δημοσιεύσει βίντεο από επιθέσεις σε περίπου 105 πολιτικά πλοία, εκ των οποίων τα 81 ήταν δεξαμενόπλοια.
Το Reuters ανέφερε ότι η Ρωσία ανέστειλε τη ναυσιπλοΐα κατά μήκος της διώρυγας Don–Azof, επικαλούμενη απειλές τρομοκρατικών ενεργειών.
Στις 22 Ιουλίου, το Κίεβο ανακοίνωσε ότι οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν επιτεθεί κατά τη διάρκεια της νύχτας σε 13 πλοία στη Μαύρη και την Αζοφική Θάλασσα.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν ένα δεξαμενόπλοιο, δέκα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και δύο ρυμουλκά.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: ποιος ήταν ο ρόλος αυτών των ρυμουλκών;
Μετέφεραν στρατιωτικό εξοπλισμό ή συμμετείχαν σε επιχειρήσεις διάσωσης εμπορικών πλοίων;
Τι πρέπει να γίνει; Για να δοθεί απάντηση πρέπει να εξετάσουμε τη ναυτική ιστορία.
Και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, όλες οι εμπόλεμες πλευρές δημιούργησαν νηοπομπές για την προστασία των εμπορικών πλοίων.
Γιατί να μην εφαρμοστεί μια αντίστοιχη πρακτική και σήμερα, με νηοπομπές αποτελούμενες από πολλά εμπορικά πλοία, συνοδευόμενα από πολεμικά πλοία ή ακόμη και μικρά περιπολικά σκάφη;
Από πού θα μπορούσαν να προέλθουν αυτά;
Κατ’ αρχάς, θα μπορούσαν να μεταφερθούν μέσω του συστήματος εσωτερικών πλωτών οδών ή σιδηροδρομικώς από άλλους στόλους, καθώς και από τον Στόλο της Κασπίας.
Δεδομένης της χαμηλής ταχύτητας των εμπορικών πλοίων και της πιθανής χρήσης των πλοίων συνοδείας κυρίως ως πλωτών πλατφορμών αντιαεροπορικής άμυνας για την αντιμετώπιση drones, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ακόμη και πλοία με παλαιότερους κινητήρες ή πλοία που έχουν αποσυρθεί στην εφεδρεία.
Το βασικό είναι να διαθέτουν λειτουργικά ραντάρ και αξιόπιστα αυτόματα πυροβόλα, όπως τα AK-230, AK-306 και AK-630M, διαμετρημάτων 14,5 mm, 25 mm και, κυρίως, 30 mm.
Σκάφη συνοδείας θα μπορούσαν να μετατραπούν πολλά διαφορετικά είδη πλοίων: ρυμουλκά, αλιευτικά γρι-γρι, διάφορα λιμενικά σκάφη, ακόμη και σκάφη αναψυχής.
Η μετατροπή τους θα περιλάμβανε την εγκατάσταση κατάλληλου ραδιοεξοπλισμού, καθώς και πολυβόλων των 12,7 mm και αντιαεροπορικών συστημάτων ZU-23 των 23 mm, τα οποία έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στις χερσαίες δυνάμεις. Το αποτέλεσμα θα ήταν ένας έτοιμος προς επιχειρησιακή χρήση «στόλος κουνουπιών».
Όσο για τα πληρώματα; Περισσότερα επ’ αυτού στη συνέχεια.
Επιστράτευση πλοίων
Από τα τέλη του 2022, στη Ρωσία διεξάγεται κατά διαστήματα συζήτηση σχετικά με την επιστράτευση στρατευσίμων.
Δεν είναι βέβαιο ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν απαραίτητη αυτήν τη στιγμή.
Ωστόσο, η κινητοποίηση αξιόπλοων σκαφών αναψυχής και ιδιωτικών σκαφών έχει καθυστερήσει υπερβολικά.
Η Ρωσία διαθέτει σημαντικά περισσότερα αξιόπλοα σκάφη αναψυχής από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.
Στη σημερινή συγκυρία, οι ιδιοκτήτες και τα πληρώματα αυτών των σκαφών δεν μπορούν να πλεύσουν όχι μόνο προς τη Μεσόγειο, αλλά ούτε καν προς τη Μαύρη ή τη Βαλτική Θάλασσα.
Τα γιοτ τους είτε παραμένουν ακινητοποιημένα σε αγκυροβόλια είτε μεταφέρονται μέσω εσωτερικών πλωτών οδών, προκαλώντας φθορές στις όχθες της Διώρυγας της Μόσχας και του Άνω Βόλγα.
Η επιστράτευση ιδιωτικών σκαφών αναψυχής είχε εφαρμοστεί στη Ρωσία κατά την περίοδο 1914-1915.
Αντίθετα, το 1941, στη Σοβιετική Ένωση δεν υπήρχαν ουσιαστικά ιδιωτικά γιοτ — ούτε καν στην κατοχή ηγετικών προσώπων όπως ο Στάλιν και ο Μολότοφ.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι από τις 26 Μαΐου έως τις 4 Ιουνίου 1940, κατά την επιχείρηση εκκένωσης της Δουνκέρκης, 338.226 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις γαλλικές ακτές.
Περίπου οι μισοί διασώθηκαν χάρη σε ιδιωτικά γιοτ, αλιευτικά σκάφη και άλλα μικρά πλοία που δεν είχαν επιστρατευθεί, αλλά οι ιδιοκτήτες και τα πληρώματά τους έσπευσαν εθελοντικά να συμμετάσχουν στη διάσωση.
Τα επιστρατευμένα γιοτ θα μπορούσαν να εξοπλιστούν κατάλληλα και να χρησιμοποιηθούν ως σκάφη συνοδείας ή ως μέσα αντιαεροπορικής άμυνας σε λιμένες.
Επιπλέον, σε περίπτωση μαζικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και παράλληλης χρήσης ηλεκτρονικού πολέμου για την εξουδετέρωση της άμυνας του αντιπάλου, ένα μη επανδρωμένο, επιστρατευμένο γιοτ με φορτίο αρκετών τόνων TNT θα μπορούσε θεωρητικά να πραγματοποιήσει καταστροφικό πλήγμα σε λιμενικές εγκαταστάσεις της Οδησσού.
Τα τέσσερα λιμάνια της Οδησσού αποτελούν ιδιαίτερα μεγάλους και ευάλωτους στόχους, ενώ οι υφιστάμενες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη θεωρούνται ανεπαρκείς από ορισμένους αναλυτές.
Μια οικονομικά αποδοτική μέθοδος που έχει προταθεί για την καταστροφή τέτοιων εγκαταστάσεων είναι η μετατροπή παροπλισμένων πολιτικών και στρατιωτικών αεροσκαφών σε μη επανδρωμένα συστήματα κρούσης.
Ένα βομβαρδιστικό Tu-22M που θα είχε μετατραπεί σε μη επανδρωμένο αεροσκάφος, καθώς και αεροσκάφη όπως τα Tu-154 και Il-62, θα μπορούσαν θεωρητικά να μεταφέρουν φορτία άνω των 10 τόνων εκρηκτικών.
Ρώσοι αναλυτές είχαν προτείνει μια τέτοια ιδέα ήδη από το 2022.
Ωστόσο, μετά από μια συζήτηση —και ένα ποτήρι βότκα—, ένα στέλεχος της αμυντικής βιομηχανίας τη χαρακτήρισαν «ανόητη», υποστηρίζοντας ότι η μετατροπή ενός αεροσκάφους σε μη επανδρωμένο σύστημα θα κόστιζε ελάχιστα και, επομένως, δεν θα ενδιέφερε κανέναν, καθώς δεν θα ήταν οικονομικά αποδοτική.
Τέτοιοι «ανόητοι» έχουν πολλαπλασιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο.
Στην Κίνα, για παράδειγμα, αρκετές εκατοντάδες παροπλισμένα βαρέα μαχητικά αεροσκάφη J-6 (πρώην MiG-19) έχουν μετατραπεί σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Αρχικά, εκατοντάδες από αυτά τα αεροσκάφη, τα οποία βρίσκονταν σταθμευμένα σε αεροδρόμια κοντά στην Ταϊβάν, εντοπίστηκαν από αμερικανικούς δορυφόρους.
Στη συνέχεια, οι Κινέζοι παρουσίασαν τα μη επανδρωμένα J-6 κατά τη διάρκεια αεροπορικής επίδειξης.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Nagorno-Karabakh, οι Αζέροι χρησιμοποίησαν με επιτυχία αρκετές δεκάδες αεροσκάφη An-2, τα οποία είχαν μετατραπεί σε μη επανδρωμένα μέσα.
Τι κάνουν οι Ουκρανοί
Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, επίσης, χρησιμοποίησαν αποτελεσματικά αρκετές δεκάδες —ίσως και εκατοντάδες— ελαφρά αεροσκάφη ως μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χρήση τέτοιων μέσων σε αεροπορική επιδρομή εναντίον της Yelabuga.
Ήδη από τη σοβιετική εποχή, τόσο τα MiG-21 όσο και τα βομβαρδιστικά Tu-16 μετατρέπονταν σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Μόνο σήμερα φαίνεται πως έχουμε γίνει όλοι «σοφότεροι» και αποφεύγουμε να ασχοληθούμε με τέτοιες «ανοησίες».
Ας φανταστούμε μια μαζική επιδρομή χιλίων έως χιλίων πεντακοσίων μη επανδρωμένων αεροσκαφών εναντίον της Οδησσού, από βαριά drones βασισμένα σε αεροσκάφη όπως τα Tu-22 και Il-62 έως φθηνά drones-δολώματα.
Ακόμη και αν τα μισά από αυτά καταρριφθούν —ή ακόμη και τα τρία τέταρτα— οι καταστροφές στο λιμάνι της Οδησσού θα μπορούσαν να είναι τέτοιες ώστε να απαιτηθεί ουσιαστικά η εκ νέου κατασκευή του.
Γιατί να μην ιδρυθεί μια ιδιωτική ναυτική εταιρεία ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα;
Ως όνομα προτείνεται, από Ρώσους αναλυτές, το «Λάμπρος Κατσώνης».
Ο Fyodor Ushakov ήταν αναμφίβολα ένας εξαιρετικός ναύαρχος.
Ωστόσο, πολέμησε απέναντι στο 70% του οθωμανικού στόλου. Πού βρισκόταν το υπόλοιπο 30%;
Στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου αντιμετώπιζε τον στολίσκο των κουρσάρων υπό τον ταγματάρχη του ρωσικού στρατού Λάμπρο Κατσώνη.
Γιατί η Μεγάλη Αικατερίνη απένειμε στον Λάμπρο Κατσώνη στρατιωτικό βαθμό αντί για ναυτικό;
Πιθανότατα για να αποφύγει την υπαγωγή του σε υπερβολικά φιλόδοξους ή υπερβολικά ζηλωτές ναυάρχους.
Όσον αφορά τη χωρητικότητα των πλοίων που καταλήφθηκαν και πυρπολήθηκαν, ο Λάμπρος θα μπορούσε να συναγωνιστεί τον Fyodor Fyodorovich.
Η οικονομική ζημία που προκάλεσαν τότε οι Ρώσοι ναύαρχοι ήταν τεράστια.
Ακόμη και οι πιο έμπειροι ιστορικοί δεν γνωρίζουν το ακριβές κόστος που είχε για το δημόσιο ταμείο ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας εκείνα τα χρόνια.
Αντίθετα, ο στολίσκος του Κατσώνη δεν κόστισε ούτε ρούβλι ούτε καπίκι — χωρίς να υπολογίζονται, βέβαια, οι αμοιβές του ταγματάρχη-κουρσάρου.
Παρεμπιπτόντως, ομάδες ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών (PMC) θα μπορούσαν να αναπτυχθούν πάνω σε κινητοποιημένα γιοτ.
Τα σκάφη αυτά θα μπορούσαν να εξοπλιστούν με αυτόματα πυροβόλα διαμετρήματος 12,7–23 χιλιοστών, drones αναγνώρισης, καθώς και συστήματα εξουδετέρωσης εχθρικών drones.
Τα καταστρώματα και οι υπερκατασκευές τους θα μπορούσαν να προστατεύονται με αντιαεροπορικά δίχτυα κατά των drones.
Άλλωστε, δυτικά μέσα ενημέρωσης είχαν δημοσιεύσει φωτογραφίες του ρωσικού γιοτ Graceful, το οποίο εμφανιζόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου καλυμμένο με τέτοια προστατευτικά δίχτυα.
Από το 2014 έως το 2024, οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις κατέλαβαν δεκάδες εμπορικά πλοία με ουδέτερες σημαίες, μόνο και μόνο επειδή είχαν προσεγγίσει λιμάνια της Κριμαίας, ακόμη και για μία ημέρα.
Μήπως έχει έρθει η ώρα να δηλωθεί ότι κάθε εμπορικό πλοίο που καταπλέει στην Οδησσό μετατρέπεται αυτομάτως σε νόμιμο στόχο του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας;
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών